با اجراي برنامه تزريق گاز به مخازن نفتي امكان برداشت بيشتر نفت، توليد ميعانات گازي و فروش گاز تزريق شده با قيمت بالا درآينده ايجاد مي‌شود.

تورج برون ـ كارشناس مسائل نفتي ـ در گفت‌وگو با خبرنگار انرژي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در مورد چگونگي تحقق ضريب برداشت از مخازن نفتي تا مرز 30 درصد تا پايان برنامه چهارم توسعه اظهار كرد: اهدافي كه در برنامه پيش‌بيني شده خوب و ايده‌آل هستند، ولي برنامه‌هايي كه در وزارت نفت تدوين و سياست‌هايي كه اجرا شده، مخالف اين برنامه است.

وي افزود: براي افزايش بازيافت ثانويه - يعني برداشت بيشتر نفت از مخازن - لازم است تزريق گاز به مخازن نفتي بيشتر شود ولي با توجه به نياز مخازن به افزايش تزريق گاز ، برنامه‌ريزي صادرات گاز به حدود 20 كشور دنيا و توسعه گازرساني به استان‌ها نيز مطرح شده که اينها با هم قابل جمع نيستند و برنامه دولت را براي افزايش بازيافت ثانويه تا 30 درصد محقق نمي سازد.

اين كارشناس نفتي با اشاره به افزايش بازيافت از مخازن نفتي و ارزش افزوده تزريق گاز بجاي صادرات توضيح داد: با برداشت گاز از مخازن مشترك همانند پارس جنوبي و تزريق آن به مخازن مستقل مي‌توانيم با رعايت توليد صيانتي،‌ نفت بيشتري را نيز برداشت كنيم؛ از طرف ديگر گاز تزريق شده در مخزن باقي مي‌ماند و در آينده مي شود آنرا با قيمت بالايي صادر کنيم و ميعانات گازي ايجاد شده نيز ارزش صادراتي بالايي دارد.

به گفته او، وقتي نفت مخازن تمام شود، نياز دنيا به انرژي گازي به شدت افزايش مي‌يابد البته در حال حاضر نيز ارزش تزريق گاز و فروش نفت اضافي نسبت به صادرات گاز پنج تا شش برابر است.

برون با بيان اين كه متوسط ضريب برداشت در مخازن ايران که اکثرا کربناته هستند 18 تا 22 درصد است، خاطرنشان كرد: ضريب برداشت از مخازن بسته به نوع مخزن متفاوت است، ولي شركت نروژي هنگام امضاي قرارداد مطالعه ميدان‌هاي اهواز آسماري، بي‌بي حكيمه و مارون ادعا كرد كه مي تواند ضريب برداشت مخازن نفتي ايران را به 60 تا 65 درصد برساند و بر همين اساس بعضي از مسوولان نفت كشور بدون توجه به تفاوت ضرايب در مخازن مختلف صحبت آنها را باور كرده و قرارداد بستند اين در حالي است که اين ميزان ضريب برداشت مربوط به مخازن ماسه سنگي است که در اين نيز در مخزني مثل اهواز آسماري همين مقدار است.

وي با اظهار تاسف از اين كه اهداف مشخص شده در برنامه با واقعيت صنعت نفت هم خواني ندارد، يادآوري كرد: براي نمونه در طول برنامه پيش‌بيني شده قرار است توليد روزانه نفت به 7 ميليون بشكه برسد، در حالي كه حفظ توليد 4 ميليوني فعلي نيز كار مشكلي است؛ زيرا بيشتر مخازن نفتي ما در نيمه دوم عمر خود هستند.

به گفته اين كارشناس نفتي، با وجود حفر چاه‌هاي جديد و تعمير چاه‌هاي قديمي ‌براي جبران كاهش توليد در طول پنج سال گذشته حدود 300 هزار بشكه كاهش توليد داشته‌ايم.

وي در ادامه گفت: در اصول مهندسي نفت هميشه برداشت از مخازن تابع توان مخزن بوده است؛ يعني ميزان برداشت، متناسب با توان مخازن و گاز تزريقي به آنهاست؛ ولي براساس برداشت غير صيانتي در بعضي مخازن كشور از هر 15 ميليون بشكه برداشت حداقل پنج ميليون بشكه از نفت هدر رفته زيرا توان مخازن را در نظر نگرفتند و گاز تزريقي با ميزان برداشت . تناسب نداشته است.

برون با تاكيد بر هماهنگي و حركت موازي طرح‌هاي مختلف توسعه گازرساني، صادرات و تزريق خاطرنشان كرد: در پروژه تزريق گاز آغاجاري، تاسيسات مربوط به تزريق گاز آماده و 22 حلقه چاه نيز حفر شده است؛ ولي گازي كه قرار بود توسط خط لوله از پارس جنوبي تامين شود، آماده نشده است . در مناطق مركزي نيز به دليل طراحي نشدن پروژه تزريق گاز ، گازهاي همراه نفت در حال سوختن است.. ولي در پايان تصريح کرد با اتمام پروژه هاي تزريق گاز و افزايش بازيافت ثانويه مخازن نفتي جنوب حدود 700 ميليارد دلار به درآمد کشور افزوده خواهد شد.

انتهاي پيام

ايسنا